521 kilo
afval per persoon
Voor het weggooien wordt meestal een groene container ofwel gft-afvalbak gebruikt. Bij het gft-afval gooi je groenteresten, fruitschillen en snoeiafval weg. Veel theezakjes mogen er niet in, omdat er plastic, aluminium of lijm in is verwerkt. Dat geldt ook voor koffiepads. En dat is niet goed voor de compost.
Wist je dat een tak klimop (Hedera) in jouw groene bak maden kan voorkomen? Wel zo fijn met warm weer! Lees onze tips voor een frisse gft-container.
Bij PreZero onderscheiden we zes soorten organisch afval, die we volledig scheiden. Maar wat gebeurt er met jouw gft-afval als het wordt ingezameld? Samen met externe partners verwerken we dit afval door vergisting en compostering tot mest, biodiesel, BASgas (groen gas) en compost. Dit compost gebruiken boeren, tuinbouwers en gemeenten om bijvoorbeeld de bodem te verbeteren. Dat recycleproces werkt zo.
Nadat we jouw gft-afval inzamelen, brengen we het naar een overslagplaats of direct naar de verwerker. De verwerker verkleint en sorteert het gft-afval door vervuiling als plastic, glas en metalen eruit te verwijderen met magneten, windshifters en een zeef. Vervolgens slaan we het gesorteerde gft-afval op in een vergistingsinstallatie. Hierin zitten bacteriën die het gft-afval omzetten naar biogas voor bijvoorbeeld elektriciteit en groen gas. De overgebleven massa gft zetten we in als compost voor akkerbouwers.
In Nederland produceren we jaarlijks zo’n 521 kilo afval per persoon. Daarvan is 18,43% gft-afval. Van het gft-afval wordt ruim 60% gescheiden. Ongeveer twee derde van het gft-afval wordt meteen tot compost verwerkt, bijna een derde wordt eerst vergist. Vooral bij het gft-afval verschillen de cijfers tussen stad en land. In de stad zijn er meer flats en hebben minder mensen een tuin. En wordt er minder tuinafval opgehaald.
afval per persoon
daarvan is gft-afval
van het gft-afval wordt gescheiden
Tot ver in de 20e eeuw was de schillenboer onderdeel van het straatbeeld in grote delen van Nederland. De schillenboer haalde, vaak vroeg in de ochtend, naast schillen ook ander groente- en fruitafval op. Het doel was om voedselverspilling tegen te gaan. De schillenboer gebruikte het afval zelf of verkocht dit als veevoer door aan andere boeren. Aan het eind van de 20e eeuw werd het verboden om dit als veevoer te gebruiken. En langzamerhand verdween de schillenboer uit het straatbeeld.
Na 1955 kwam er steeds meer aandacht voor afvalscheiding. En werd het gft-afval apart van ‘gewoon’ afval ingezameld. Inmiddels hebben we diverse soorten afval.