Plastic verpakkingen, blik en drinkpakken (pbd)

Per persoon produceren we in Nederland zo'n 34,3 kilo pbd-afval per jaar. Het grootste deel daarvan is plastic verpakkingen, maar ook blik en drinkpakken zijn hier onderdeel van. Bij PreZero zorgen we voor inzameling, sortering en verwerking, zodat we dezelfde grondstoffen keer op keer opnieuw kunnen gebruiken. Zo maken we bijvoorbeeld gieters en kinderwagens van je pbd-afval. Daarvoor is het belangrijk dat het afval thuis goed gescheiden wordt. Hieronder lees je meer over plastic verpakkingen, blik en drinkpakken (pbd).

Plastic wordt thuis meestal samen met blik en drinkverpakkingen ingezameld. Hiervoor gebruiken we de afkorting pbd (plastic verpakkingen, blik en drinkpakken) of pmd (plastic verpakkingen, metaal en drankenkartons). Dit kan dus allemaal samen in één zak of container. Of nu de term pbd of pmd wordt gebruikt: het gaat altijd om verpakkingen.

Inzameling gemeenten

Plastic kun je in de meeste gemeenten apart inleveren, vaak samen met metalen verpakkingen (blikjes) en drinkpakken. Het gaat dan wel om plastic verpakkingen. Elke gemeente heeft een afvalwijzer en bepaalt zelf hoe ze de inzameling regelt: de gemeente haalt het huis-aan-huis op of je brengt het zelf naar een inzamelpunt in de buurt. Van al dat pbd-afval maken we weer grondstoffen voor nieuwe producten en verpakkingen.

Om pbd-afval te kunnen hergebruiken, is het belangrijk dat je je afval thuis goed scheidt. Want niet alles van plastic mag bij het pbd. Om te weten wat er wel en niet bij mag, bestaat er een handige vuistregel. Stel jezelf de volgende drie vragen:

- Is het een verpakking?
- Is die verpakking leeg?
- Komt de verpakking uit de keuken of de badkamer?

Drie keer ja? Dan mag het bij het pbd.

Van plastic afval (pbd of pmd) dat je thuis zorgvuldig scheidt, maken we veel nieuwe producten. Dat begint met het sorteren van al het ingezamelde plastic op plasticsoort. Er zijn namelijk veel verschillende soorten plastic, die we niet samen kunnen recyclen. Vervolgens versnipperen en wassen we het plastic, waarna we het verder sorteren en grondig reinigen. Dan maken we er weer zuivere, kleine plastic korrels van, die we uiteindelijk gebruiken voor nieuwe verpakkingen, zoals shampooflessen en inzamelvaten voor specifiek ziekenhuisafval. Maar ook voor nieuwe producten, zoals gieters, flessen, inzamelzakken, kinderwagens, onderdelen voor de auto-industrie en straatmeubilair.

De geschiedenis van plastic begint rond 1820. In die periode werd piepschuim (polystyreen) uitgevonden. Het echte plastic werd in 1860 uitgevonden: cellulosenitraat ofwel celluloid. Dit had vooral succes toen George Eastman het in 1889 ging gebruiken voor fotorolletjes. Het nadeel hiervan was dat het erg brandbaar was. Een ander plastic van hard materiaal, parkesin, werd in 1862 door Alexander Parkes uitgevonden. In 1907 ontwikkelde de Belgisch-Amerikaanse chemicus Leo Baekeland bakeliet. Dit was het eerste plastic dat door verwarming van vorm kon veranderen. Daarna volgden al snel andere kunststoffen, zoals synthetisch rubber, transparante kunststof en het stevige melamine. Tussen 1920 en 1930 ontdekten scheikundigen hoe je plastic uit aardolie kan halen.

Na de Tweede Wereldoorlog werd plastic hét symbool voor de nieuwe consumptiemaatschappij. Vanuit de keuken (denk aan Tupperware) komen steeds meer plastic producten onze huizen binnen: stoelen, tafels, lampen en niet te vergeten: speelgoed.